รายละเอียดบทความ
บทคัดย่อ (ไทย)
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้ออสังหาริมทรัพย์เพื่ออยู่อาศัยและประเมินความน่าจะเป็นในการเลือกประเภทที่อยู่อาศัยของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง โดยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา และแบบจำลอง Binary Logistic Regression ร่วมกับวิธี Stepwise ในการคัดเลือกตัวแปรที่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาพบว่า ผู้บริโภคให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์มากที่สุด โดยเฉพาะคุณภาพงานก่อสร้าง ระบบสาธารณูปโภค และวัสดุที่ใช้ รองลงมาคือปัจจัยด้านกายภาพและสิ่งแวดล้อม บุคลากร จิตวิทยา การส่งเสริมการตลาด ราคา และการจัดจำหน่าย ตามลำดับ โดยผู้บริโภคให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความปลออดภัยของทำเล และข้อมูลที่ชัดเจน มากกว่าปัจจัยด้านราคาเพียงอย่างเดียว แบบจำลองมีนัยสำคัญทางสถิติถิติที่ระดับ 0.01 และมีค่า Pseudo R2 เท่ากับ 0.4625 แสดงถึงความสามารถในการอธิบายพฤติกรรมการเลือกที่อยู่อยู่อาศัยได้ในระดับที่เหมาะสม ผลการวิเคราะห์ Marginal Effects พบว่า อายุและจำนวนสมาชิกในครอบครัวมีอิทธิพลเชิงลบต่อความน่าจะเป็นในการเลือกคอนโดมิเนียม ขณะที่ความต้องการทำเลใกล้ตัวเมืองมีอิทธิพลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญ โดยผู้ที่มีอายุน้อยและครัวเรือนขนาดเล็กมีแนวโน้มเลือกคอนโดมิเนียมมากกว่า ส่วนครัวเรือนขนาดใหญ่มีแนวโน้มเลือกที่อยู่อาศัยแนวราบ สะท้อนให้เห็นว่าปัจจัยด้านโครงสร้างครัวเรือนและลักษณะทำเลมีบทบาทสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกประเภทที่อยู่อาศัย ผลการศึกษานี้สอดดคล้องกับงานวิจัยด้านพฤติกรรมผู้บริโภคอสังหาริมทรัพย์ที่ให้ความสำคัญกับทำเล คุณภาพโครงการ และศักยภาพภาพทางการเงินของผู้ซื้อ ทั้งยังช่วยเติมเต็มองค์ความรู้เกี่ยวกับการเลือกประเภทที่อยู่อาศัยในบริบทของเมืองรองอย่างจังหวัดลำปาง โดยผลการศึกษาสามารถใช้เป็นแนวทางในการวางแผนพัฒนาเมือง การกำหนดนโยบายด้ายด้านที่อยู่อาศัยและการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมและความต้องการของผู้บริโภคในพื้นพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
บทคัดย่อ (อังกฤษ)
This study aimed to analyze the factors affecting residential property purchasing decisions and to evaluate the probability of consumers choosing different types of housing in Mueang District, Lampang Province. The study employed data collected from questionnaires distributed to 400 respondents and analyzed the data using descriptive statistics and a Binary Logistic Regression model with the Stepwise method for selecting statistically significant variables. The results revealed that consumers placed the highest importance on product-related factors, particularly construction quality, utility systems, and building materials, followed by physical and environmental factors, personnel, psychological factors, marketing promotion, price, and distribution, respectively. Consumers were found to prioritize quality, location safety, and clear information rather than considering price alone. The model was statistically significant at the 0:01 level, with a Pseudo Re value of 0.4625, indicating an acceptable level of explanatory power for housing selection behavior. The Marginal Effects analysis showed that age and household size negatively affected the probability of choosing condominiums, while preference for locations near the city center had a significantly positive effect. Younger consumers and smaller households were more likely to choose condominiums, whereas larger households tended to prefer low-rise housing. These findings indicate that household structure and location characteristics play important roles in determining housing type selection. The findings are consistent with previous studies on real estate consumer behavior, which emphasize the importance of location, project quality, and consumers' financial capacity. Moreover, this study contributes to the limited body of knowledge regarding housing type selection in secondary cities such as Lampang Province. The results can be applied as guidelines for urban planning, housing policy formulation, and real estate project development in order to better align with consumer behavior and housing demand in urban areas in an effective and sustainable manner.